
بکاپ PostgreSQL با pg_dump زمانی قابل اتکاست که بدانید کدام دیتابیس و اشیا در خروجی هستند و همان فایل را در مقصد آزمایشی جدا بازیابی کرده باشید. فرمت custom برای بازیابی با pg_restore انعطاف دارد، اما نقش ها، تنظیمات کامل سرور و تغییرات بعد از زمان بکاپ را خودکار پوشش نمی دهد. یک فایل ساخته شده، بدون آزمون بازیابی، هنوز پاسخ روشنی به روز خرابی نیست.
این راهنما یک بکاپ منطقی از دیتابیس برنامه و آزمون بازیابی آن را دنبال می کند. برای سامانه بزرگ، نیازمند بازیابی تا لحظه مشخص یا دارای هدف توقف سختگیرانه، باید روش فیزیکی و نگهداری WAL نیز بررسی شود. مستندات PostgreSQL هم pg_dump را راهکار کامل نگهداری دوره ای همه دیتابیس های تولیدی معرفی نمی کند.
قبل از فرمان، دامنه داده را روی کاغذ بیاورید
فرض کنیم برنامه فرضی «باران» اطلاعات سفارش را در دیتابیس shopdb نگه می دارد و اسناد پیوست را در فضای فایل جدا می نویسد. بکاپ shopdb، آن اسناد را همراه ندارد. اگر بعد از بازیابی، رکورد سفارش به فایل گم شده اشاره کند، فایل dump سالم بوده ولی برنامه کامل برنگشته است. فهرست اجزای لازم را پیش از انتخاب زمان بکاپ بسازید.
از طرف دیگر، pg_dump معمولا یک دیتابیس را پوشش می دهد، نه تمام cluster. برای طرح بازیابی باید نقش ها، مالکیت اشیا، extension ها، tablespace ها و تنظیمات دسترسی نیز مشخص باشند. مرجع رسمی pg_dump دامنه ابزار و قالب های خروجی را توضیح می دهد. بکاپ منطقی را با snapshot خام پوشه دیتابیس فعال یکسان ندانید.
| جزء لازم | در بکاپ یک دیتابیس چه وضعی دارد؟ | کار تکمیلی |
|---|---|---|
| ساختار و داده اشیای انتخاب شده | در دامنه خروجی قابل ذخیره است | دسترسی و کامل بودن دامنه را بررسی کنید |
| نقش ها و اشیای سراسری | با pg_dump همان دیتابیس کامل پوشش داده نمی شود | برنامه جدا برای globals و دسترسی ها |
| فایل های بیرون دیتابیس | همراه خروجی منطقی نیستند | بکاپ هماهنگ فایل های برنامه |
| تغییرات بعد از snapshot خروجی | در همان فایل حاضر نیستند | نیاز بازیابی نقطه ای و WAL را جدا بسنجید |
| تنظیم و بسته های محیط اجرا | dump جای آنها را نمی گیرد | ثبت نسخه ها، extension ها و روش استقرار |
نسخه کلاینت را از نسخه سرور جدا ثبت کنید
نام یکسان فرمان، به معنی سازگاری هر دو نسخه نیست. pg_dump نمی تواند از سروری با نسخه اصلی جدیدتر از خودش خروجی بگیرد. بارگذاری خروجی روی نسخه قدیمی تر هم مسیر تضمین شده ای نیست. نسخه ابزار خروجی، سرور مبدا، ابزار بازیابی و سرور آزمایشی را مشخص کنید و مستندات همان نسخه ها را ببینید.
pg_dump --version
pg_restore --version
psql --host=DB_HOST --port=DB_PORT --username=backup_reader --password --dbname=shopdb --command='SELECT version();'
این نمونه ها برای ترمینال لینوکس اند. DB_HOST و DB_PORT جای نگهدار مقصد واقعی اند و shopdb و backup_reader نام فرضی هستند. فرمان آخر فقط نسخه را می خواند. اگر چند ابزار در PATH نصب شده، مسیر اجرایی انتخاب شده را هم ثبت کنید؛ اختلاف نسخه گاهی از اجرای کلاینتی متفاوت با انتظار مدیر می آید.
خروجی custom از مبدا مشخص
پوشه مقصد باید خصوصی، دارای فضای کافی و خارج از مسیر عمومی وب باشد. برای هر اجرا نام تازه انتخاب کنید تا نسخه قبلی بازنویسی نشود. حساب خروجی باید دسترسی لازم به همه اشیای مورد نیاز را داشته باشد. در محیط دارای محدودیت سطح ردیف یا تنظیم دسترسی خاص، دامنه واقعی داده را با مدیر دیتابیس تایید کنید؛ نداشتن مجوز را با حذف بی توضیح جدول ها حل نکنید.
pg_dump --host=DB_HOST --port=DB_PORT \
--username=backup_reader --password \
--format=custom --file=shopdb-backup.dump shopdb
علامت ادامه خط در این نمونه برای Bash است. رمز بعد از درخواست ابزار وارد می شود؛ آن را داخل URL اتصال یا فرمان قابل ذخیره در history ننویسید. برای کار خودکار، فایل رمز مورد پشتیبانی libpq با دسترسی محدود یکی از گزینه هاست. در یونیکس، مجوز آن باید محدود به کاربر باشد؛ محتوا و نسخه بکاپ این فایل نیز نیازمند حفاظت است.
خروجی منطقی، تصویر سازگاری از داده در محدوده عملیات می دهد، اما بار خواندن و مدت اجرا همچنان مهم اند. اولین اجرا را در ساعت حساس فروشگاه قرار ندهید و با تغییر ساختار سنگین همزمان نکنید. پیام خطا و کد خروج را ثبت کنید. وجود یک فایل با حجم زیاد، موفقیت فرمان را ثابت نمی کند.

کدام چیزها با نقش و دسترسی بر می گردند؟
مالکیت اشیا داخل دیتابیس به نقش ها ارجاع دارد، اما خود نقش های سراسری را باید جدا در برنامه نگهداری قرار دهید. مرجع pg_dumpall کاربرد گزینه globals-only را برای اشیای مشترک توضیح می دهد. گرفتن این خروجی و وارد کردن آن به مقصد، مجوز و بازبینی جدا می خواهد؛ آن را بدون بررسی روی cluster مشترک اجرا نکنید.
خروجی نقش ها می تواند اطلاعات حساس احراز هویت داشته باشد. دامنه، روش نگهداری و مسئول دسترسی آن را مشخص کنید. مسیرهای tablespace نیز وابسته به میزبان اند و نباید بدون تطبیق به ماشین آزمایشی منتقل شوند. در طرح بازیابی واقعی باید معلوم باشد کدام نقش و مجوز بازسازی می شود؛ حذف همه مجوزها فقط برای ساکت شدن خطا، بازیابی کامل نیست.
فهرست آرشیو را بخوانید؛ آن را آزمون کامل ندانید
pg_restore --list shopdb-backup.dump
این فرمان، فهرست محتوای آرشیو را نشان می دهد و برای بررسی دامنه و خوانده شدن قالب مفید است. وجود جدول و sequence در فهرست، صحت همه داده و عملکرد برنامه را ثابت نمی کند. اگر آرشیو از منبع ناشناس آمده، فقط به این فهرست اعتماد نکنید؛ بازیابی می تواند کد موجود در اشیای مبدا را در مقصد اجرا کند. برای این مسیر از بکاپ مبدا مورد اعتماد و محیط جدا استفاده کنید.
فایل را با روش امن به محل مستقل منتقل کنید. مقایسه checksum پیش و پس از انتقال، تغییر ناخواسته فایل را آشکار می کند؛ این مقایسه، صحت منطقی سفارش ها را تایید نمی کند. فرمت custom نیز به خودی خود معادل رمزگذاری فایل نیست. سیاست نگهداری، حذف نسخه های قدیمی و کنترل دسترسی باید جدا تعریف شوند.
آزمون بازیابی، فقط روی نمونه مستقل
یک نمونه PostgreSQL جدا با نسخه و extension های لازم آماده کنید. مدیر همان محیط، دیتابیس خالی shop_restore و حساب محدود restore_lab را ایجاد کند. حساب آزمایش نباید روی دیتابیس اصلی یا cluster عملیاتی دسترسی داشته باشد. ارتباط برنامه آزمایشی با درگاه، ایمیل واقعی و کارهای زمان دار را هم پیش از اتصال مهار کنید.
در نمونه زیر، 127.0.0.1 و پورت 55432 باید واقعا به همان نمونه جدا اشاره کنند. شماره پورت به تنهایی نشانه جداسازی نیست. قبل از نوشتن، هویت مقصد و نام دیتابیس را از اتصال آزمایشی تایید کنید. فرمان زیر مالکیت و مجوزهای مبدا و tablespace ها را عمدا اعمال نمی کند؛ این یک آزمون داده در محیط محدود است، نه دستور آماده مهاجرت تولیدی:
pg_restore --host=127.0.0.1 --port=55432 \
--username=restore_lab --password --dbname=shop_restore \
--exit-on-error --no-owner --no-privileges --no-tablespaces \
shopdb-backup.dump
گزینه های بازیابی در راهنمای رسمی pg_restore توضیح داده شده اند. این نمونه از clean یا create برای حذف و جایگزینی دیتابیس استفاده نمی کند. اگر خطایی رخ داد، علت را اصلاح و برای آزمون بعدی مقصد خالی تازه آماده کنید؛ روی مقصد نیمه بازیابی شده بی برنامه ادامه ندهید. افزایش دسترسی به superuser هم نباید پاسخ خودکار هر خطا باشد.
نتیجه قابل استفاده چه شکلی است؟
علاوه بر پایان بدون خطا، اشیای لازم، رکوردهای قدیمی و تازه، متن فارسی، روابط داده و عملیات برنامه را بررسی کنید. در مثال «باران»، یک سفارش باید با اقلام و فایل های مربوط درست باز شود. آزمون sequence و ساخت رکورد آزمایشی را در همین محیط جدا انجام دهید تا مسیر نوشتن نیز روشن باشد. شمارش ردیف ها به تنهایی کافی نیست.
راهنمای SQL Dump بازیابی و محدودیت دسترسی ابزار را شرح می دهد. مدت انتقال و بازیابی را هم ثبت کنید؛ اگر با زمان تحمل توقف کسب و کار سازگار نیست، روش بکاپ باید بازنگری شود. آزمون نقش ها و مجوزهای واقعی نیز مرحله تکمیلی طرح بازیابی است و با گزینه های ساده شده این مثال تایید نشده است.
برای طراحی مدیریت و بکاپ سرور، گزارش نسخه ها، دامنه داده و نتیجه آزمون را آماده کنید. اگر برنامه روی میزبانی لینوکس قرار دارد، درباره پشتیبانی PostgreSQL و سطح دسترسی همان سرویس سوال کنید؛ اسم سیستم عامل وجود ابزار یا مجوز خاص را تضمین نمی کند. فایل بکاپ وقتی ارزش عملی پیدا می کند که مسیر برگشت آن مستند و امتحان شده باشد.
سرویسهای مرتبط با این مطلب
برای بررسی راهکار مناسب، مشخصات و شرایط این خدمات را ببینید.



پرسشها و دیدگاههای شما
سؤال یا تجربه مرتبط با این مطلب دارید؟ با ما و خوانندگان مجله آفاق هاست در میان بگذارید.