
برای تنظیم logrotate در لینوکس، تنها تعیین تعداد فایل های قدیمی کافی نیست؛ باید بدانید برنامه بعد از چرخش لاگ، نوشتن را در کدام فایل ادامه می دهد. مسیر امن از شناسایی تنظیم موجود، آزمون بدون تغییر و کنترل ثبت رخداد پس از چرخش می گذرد. حذف فایل فعال یا اضافه کردن copytruncate به هر سرویس، جای این بررسی را نمی گیرد.
این راهنما درباره نگهداری منظم لاگ های متنی برنامه هاست. اگر دیسک همین حالا پر شده، نخست باید علت و دامنه مصرف مشخص شود؛ logrotate ابزار تشخیص همه مصرف کنندگان دیسک نیست. همچنین journal باینری systemd و فایل لاگ متنی یک وب سرور، روش نگهداری یکسانی ندارند.
لاگی که تغییر نام داده اید شاید هنوز فعال باشد
فرض کنیم access.log یک سرویس بزرگ شده است. تغییر نام آن به access.log.1 لزوما برنامه را وادار نمی کند فایل تازه را باز کند؛ فرایند می تواند از همان دستگیره باز قبلی بنویسد. برای همین بعضی مدیران فایل جدید خالی می بینند و تصور می کنند ثبت رخداد متوقف شده، در حالی که فایل قدیمی هنوز بزرگ می شود.
اول نام برنامه، مسیر لاگ، کاربر اجرا و روش پشتیبانی شده باز کردن دوباره فایل را ثبت کنید. اگر بسته توزیع از قبل تنظیم دارد، همان را بررسی کنید. ساختن یک قاعده دوم برای مسیر یکسان می تواند چرخش تکراری یا خطا ایجاد کند. روی سرور دارای کنترل پنل هم ممکن است پنل، نگهداری لاگ را خودش مدیریت کند.
فرمان های زیر فقط برای مشاهده در ترمینال لینوکس اند. نام unit ها و مسیرها را با نصب خودتان تطبیق دهید؛ نبودن یک timer به تنهایی ثابت نمی کند logrotate اجرا نمی شود، چون ممکن است cron مسئول باشد:
logrotate --version
systemctl status logrotate.timer --no-pager
systemctl cat logrotate.service
ls -l /etc/logrotate.conf /etc/logrotate.d/
سه تصمیم پیش از نوشتن قاعده
چه مدت به لاگ نیاز دارید؟ چه کسی اجازه خواندن آن را دارد؟ و چه زمانی فرصت فشرده سازی و انتقال وجود دارد؟ پاسخ این سوال ها به نیاز پشتیبانی، امنیت و قرارداد نگهداری داده وابسته است. نگه داشتن همه چیز برای همیشه یا پاک کردن هرچه قدیمی است، هیچ کدام سیاست مناسبی برای همه سرویس ها نیست.
| تصمیم | اطلاعات لازم | چیزی که نباید فرض کنیم |
|---|---|---|
| زمان چرخش | سرعت رشد و دفعات اجرای زمان بند | نوشتن daily خودش یک زمان بند تازه نمی سازد |
| مدت نگهداری | نیاز عیب یابی و الزامات داده | تعداد نسخه همیشه برابر تعداد روز نیست |
| فایل تازه | مالکیت، مجوز و روش نوشتن برنامه | فایل با مجوز باز، راه حل مشکل مالکیت نیست |
| باز کردن دوباره لاگ | روش رسمی همان سرویس | یک سیگنال برای همه برنامه ها درست نیست |
| انتقال آرشیو | مقصد مستقل و کنترل دسترسی | فایل فشرده کنار لاگ، بکاپ مستقل نیست |
در سروری که logrotate روزی یک بار فراخوانی می شود، یک آستانه اندازه نمی تواند رشد دقیقه به دقیقه را مهار کند. اگر نیاز به بررسی پرتکرار دارید، برنامه اجرای ابزار هم باید متناسب باشد. همچنین چرخش دستی اضافه ممکن است تعداد نسخه نگهداری شده را زودتر مصرف کند؛ بازه زمانی مورد نیاز را از روی تعداد فایل حدس نزنید.
debug، verbose و force یک کار نمی کنند
بهترین شروع برای بررسی قاعده، حالت debug است. مطابق راهنمای رسمی logrotate، این حالت لاگ ها و فایل وضعیت را تغییر نمی دهد. در مقابل، verbose فقط گزارش بیشتری می دهد و مانع اعمال تغییر نیست. force نیز چرخش واقعی را تحمیل می کند؛ آن را نام دیگری برای تست ندانید.
sudo logrotate --debug /etc/logrotate.conf
این فرمان، مسیر رایج پیکربندی اصلی را می خواند. اگر نصب شما فایل دیگری دارد، همان مسیر واقعی لازم است. خروجی را برای تعریف تکراری، مسیر گم شده و خطای مجوز بخوانید. تست یک فایل منفرد ممکن است گزینه های سراسری فایل اصلی را نبیند، پس نتیجه آزمون جدا را با اجرای واقعی زمان بند یکسان فرض نکنید.
موفقیت debug، موفقیت دستور postrotate را اثبات نمی کند؛ حالت بدون تغییر قرار نیست سرویس واقعی را وادار به باز کردن لاگ کند. این مرحله خواندن تنظیم و تصمیم های ابزار را بررسی می کند. عملکرد برنامه پس از چرخش، آزمون دیگری لازم دارد و بهتر است اول در محیط جدا انجام شود.

یک آزمایش محدود با فایل بی اهمیت بسازید
برای یاد گرفتن رفتار، یک پوشه خصوصی آزمایشی و یک فایل متنی بی اهمیت بسازید. نام کاربری و مسیر نمونه زیر باید عوض شوند. این قاعده برای همان فایل آزمایشی است؛ هیچ برنامه فعالی در آن نمی نویسد و قرار نیست جای تنظیم وب سرور را بگیرد:
/home/EXAMPLE_USER/logrotate-lab/app.log {
daily
rotate 7
missingok
notifempty
compress
delaycompress
create 0600
}
rotate تعداد نسخه، compress فشرده سازی و delaycompress عقب انداختن فشرده سازی نسخه تازه چرخیده را مشخص می کنند. این اعداد و گزینه ها یک پیشنهاد نگهداری عمومی نیستند. مسیر باید در اختیار کاربر آزمایش باشد و فایل تنظیم نیز فقط به همین فایل بی اهمیت اشاره کند. فایل وضعیت آزمایش را هم از وضعیت اجرای اصلی جدا نگه دارید.
logrotate --debug /home/EXAMPLE_USER/logrotate-lab/lab.conf
logrotate --verbose --force --state /home/EXAMPLE_USER/logrotate-lab/state /home/EXAMPLE_USER/logrotate-lab/lab.conf
فرمان دوم فقط پس از بررسی فرمان اول و فقط در آزمایش جدا اجرا می شود؛ واقعا فایل را می چرخاند. نتیجه را از نظر نام، مجوز و محتوای نسخه ها ببینید. فایل آزمایشی را دوباره با چند خط مشخص پر کنید و رفتار اجرای بعدی را بررسی کنید. این کار نیاز به اجبار چرخش تمام لاگ های سرور ندارد.
برای سرویس زنده، روش باز کردن فایل را از خودش بگیرید
در Nginx، مستندات چرخش لاگ و سیگنال USR1 باز کردن دوباره فایل ها را شرح می دهد. این کار با reload کامل کانفیگ یکسان نیست. قاعده بسته نصب شده را ببینید و مطمئن شوید PID یا unit مربوط به همان نمونه است؛ روی میزبان دارای چند نصب، سیگنال دادن به فرایند اشتباه ممکن است بی اثر باشد.
در Apache، راهنمای رسمی چرخش لاگ روش graceful و ادامه احتمالی نوشتن در دستگیره قبلی را توضیح می دهد. به همین دلیل، زمان فشرده سازی و پردازش فایل قدیمی باید با رفتار سرویس هماهنگ باشد. فرمان Nginx را به Apache یا یک برنامه اختصاصی تعمیم ندهید.
در برنامه اختصاصی، از سازنده بپرسید آیا قابلیت reopen، ثبت روی خروجی استاندارد یا چرخش داخلی دارد. چند سامانه چرخش همزمان روی یک فایل نگذارید. اگر فایل تازه ساخته می شود، مالک و گروه آن باید با روش واقعی نوشتن برنامه سازگار باشند. باز کردن عمومی پوشه لاگ می تواند داده خصوصی و مسیرهای حساس را در معرض دسترسی قرار دهد.
copytruncate چرا انتخاب بی دردسر همیشگی نیست؟
copytruncate اول از فایل کپی می گیرد و سپس همان فایل اصلی را کوتاه می کند. این روش برای بعضی برنامه های بدون امکان reopen مطرح می شود، اما بین کپی و کوتاه کردن یک فاصله وجود دارد که ممکن است رخدادهای نوشته شده در آن از دست بروند. بنابراین برای لاگی که تمام رخدادهایش لازم است، نباید آن را روشی بدون اتلاف معرفی کرد.
اگر چنین گزینه ای از قبل وجود دارد، پیش از تغییر دلیل انتخابش را بفهمید. برداشتن آن بدون فراهم کردن reopen هم می تواند ثبت لاگ را به فایل قدیمی هدایت کند. انتخاب درست به قابلیت برنامه و حساسیت داده بستگی دارد. برای اصلاح محدود و متناسب با سرویس، مشخصات را با مسئول مدیریت سرور در میان بگذارید.
بعد از چرخش چه چیزی را تایید کنیم؟
در یک بازه هماهنگ، یک درخواست بی خطر و قابل شناسایی به سرویس بدهید و ببینید رخداد آن در فایل فعال تازه ثبت می شود. لازم نیست اطلاعات مشتری را وارد آزمون کنید. اندازه و زمان تغییر فایل قدیمی را هم ببینید؛ اگر همچنان رشد می کند، مسیر reopen یا پردازش های قدیمی باید بررسی شود. فقط دیدن access.log.1 نشانه موفقیت کامل نیست.
اجرای زمان بند، نتیجه آخرین اجرا و مجوز آرشیوها را بررسی کنید. خطای postrotate را با پاک کردن فایل وضعیت یا اجرای اجباری مکرر پنهان نکنید. اگر قاعده اشتباه است، نسخه تنظیم سالم را برگردانید و لاگ های چرخیده را برای بررسی نگه دارید؛ بازگردانی تنظیم، رخداد حذف شده را دوباره نمی سازد.
روی هاست لینوکس ممکن است کاربر دسترسی تغییر سیاست لاگ نداشته باشد. در این حالت، مسیر لاگ، سرعت رشد تقریبی و بازه نگهداری مورد نیاز را برای میزبان بفرستید. تحویل خوب این کار شامل قاعده مستند، مسئول زمان بند و شواهد ادامه ثبت رخداد است؛ نه فقط کوچک شدن نمودار مصرف دیسک.
سرویسهای مرتبط با این مطلب
برای بررسی راهکار مناسب، مشخصات و شرایط این خدمات را ببینید.



پرسشها و دیدگاههای شما
سؤال یا تجربه مرتبط با این مطلب دارید؟ با ما و خوانندگان مجله آفاق هاست در میان بگذارید.