rsync برای کپی و همگام‌سازی فایل‌ها میان مسیرهای محلی یا میزبان‌ها کاربرد دارد. پیش از اجرای انتقال، مبدأ و مقصد را دقیق مشخص کنید و با dry-run تغییرهای برنامه‌ریزی‌شده را ببینید. کپی فایل‌های یک برنامهٔ فعال، به‌تنهایی بکاپ سازگارِ کل برنامه نیست.
اثر مسیر و اسلش پایانی
در rsync، اسلش انتهای مسیر مبدأ مهم است: source/ محتوای پوشه را منتقل می‌کند، در حالی که source می‌تواند خود پوشه را در مقصد ایجاد کند. قبل از کپی حجم زیاد، با یک نمونهٔ کوچک ساختار مقصد را بررسی کنید. مسیر مقصد نیز باید موجود یا قابل ایجاد و در اختیار حساب مجاز باشد.
برای میزبان دیگر، دسترسی SSH و کلید یا روش ورود مجاز و هویت سرور لازم است. نتیجهٔ هشدار تغییر کلید میزبان را بدون بررسی تأیید نکنید. برنامه را با دسترسی بیش از نیاز اجرا نکنید؛ انتقال مجوز یا مالکیت ممکن است به حقوق حساب وابسته باشد.
آزمون بدون تغییر و سپس کپی
این مثال محلی، فقط برنامهٔ کپی محتوای پوشه را نشان می‌دهد؛ source و destination جای‌نگهدار مسیرهای واقعی‌اند:
rsync -avn source/ destination/گزینهٔ n آزمون خشک است و تغییری اعمال نمی‌کند. خروجی را برای فایل‌ها و ساختار مقصد بررسی کنید. پس از تأیید مسیر و داشتن نسخهٔ لازم از مقصد، همان عملیات کپی را بدون n اجرا کنید:
rsync -av source/ destination/حالت archive چند ویژگی فایل را نگه می‌دارد، اما همهٔ ACL، ویژگی‌های گسترده و لینک‌های سخت را خودکار شامل نمی‌شود. حذف فایل‌های اضافی مقصد نیز در این مثال درخواست نشده است.
بررسی نتیجه و دادهٔ در حال تغییر
کد خروج، پیام‌های خطا و چند فایل مهم مقصد را کنترل کنید. فایل بزرگی که هنگام کپی نوشته می‌شود یا دیتابیس فعال، ممکن است نسخهٔ سازگار ایجاد نکند؛ از روش بکاپ یا توقف هماهنگِ همان برنامه استفاده کنید. قبل از تغییر DNS یا حذف مبدأ، سایت مقصد و مجوزهای آن را جدا آزمایش کنید. گزینه‌های حذف یا بازنویسی ویژه را بدون بازبینی خروجی و محدودهٔ اثر اضافه نکنید.
سرویس‌های مرتبط با این مطلب
برای بررسی راهکار مناسب، مشخصات و شرایط این خدمات را ببینید.
