فعال‌سازی HTTPS ارتباط مرورگر و سرور را رمزنگاری می‌کند و بخشی از امنیت انتقال داده است. گواهی معتبر به‌تنهایی ثابت نمی‌کند سایت امن یا بدون بدافزار است؛ تنظیم درست، تمدید و رفع محتوای HTTP نیز لازم‌اند.
گواهی و دامنه‌ها
گواهی باید نام‌های مورد استفاده سایت را پوشش دهد، معتبر باشد و همراه زنجیره لازم نصب شود. کلید خصوصی را در دسترس عمومی قرار ندهید. می‌توانید از مرجع گواهی متناسب با نیاز یا روش خودکار مانند Let’s Encrypt استفاده کنید.
تنظیم وب‌سرور و سایت
در کنترل پنل یا تنظیم وب‌سرور، HTTPS را برای سایت راه‌اندازی و پیش از ریدایرکت، آن را تست کنید. آدرس اصلی سایت و منابع را با نسخه HTTPS هماهنگ کنید. در وردپرس، تغییر تنظیمات URL باید با نسخه پشتیبان و راه دسترسی به مدیریت انجام شود.
ریدایرکت و Mixed Content
HTTP را با ریدایرکت دائم به نسخه اصلی HTTPS هدایت کنید و حلقه یا زنجیره را بررسی کنید. تصاویر، اسکریپت‌ها، CSS و فراخوانی‌های برنامه را از HTTP به مسیر امن اصلاح کنید. پشت پراکسی، تشخیص HTTPS باید با تنظیمات واقعی سرور هماهنگ باشد.
تست و تمدید
- صفحات عمومی، ورود و پرداخت را در HTTPS بررسی کنید.
- نام دامنه، زنجیره گواهی، خطای مرورگر و تاریخ انقضا را کنترل کنید.
- تمدید خودکار و هشدار شکست آن را بررسی کنید.
- HSTS را پس از تأیید پوشش HTTPS و شناخت اثر آن، مرحله‌ای فعال کنید.
برای ارزیابی تنظیمات می‌توانید از آزمون SSL Labs استفاده کنید؛ امتیاز آن تضمین امنیت کل برنامه نیست.
پرسش‌ها و دیدگاه‌های شما
سؤال یا تجربه مرتبط با این مطلب دارید؟ با ما و خوانندگان مجله آفاق هاست در میان بگذارید.