پروتکل مجموعهٔ قواعد ارتباط میان دو طرف است: مشخص می‌کند پیام چگونه ساخته، فرستاده و تفسیر شود. در شبکه، دو برنامه صرفاً با داشتن مسیر اتصال با هم کار نمی‌کنند؛ باید قواعد و نسخه‌های سازگار را هم بفهمند.
پروتکل چه چیزی را مشخص می‌کند؟
ساختار پیام، ترتیب درخواست و پاسخ و معنی داده‌ها می‌تواند بخشی از پروتکل باشد. برای مثال، کلاینت باید بداند چه درخواستی بفرستد و پاسخ موفق یا خطا را چگونه تفسیر کند. قواعد مشترک امکان می‌دهد برنامه‌های مستقل با پیاده‌سازی‌های متفاوت با یکدیگر ارتباط بگیرند.
پروتکل، خودِ مرورگر، سرویس ایمیل یا فایل داده نیست. یک برنامه ممکن است چند پروتکل را استفاده کند و یک پروتکل هم در برنامه‌های مختلف پیاده‌سازی شود. بنابراین نام نرم‌افزار به‌تنهایی تمام مشخصات اتصال را بیان نمی‌کند.
نمونه‌های آشنا در میزبانی
| پروتکل | وظیفهٔ معمول |
|---|---|
| HTTP | درخواست و پاسخ منابع وب میان کلاینت و سرور. |
| DNS | یافتن اطلاعات نام دامنه و رکوردهای مربوط به آن. |
| SMTP | انتقال ایمیل میان سامانه‌ها یا ارسال به سرویس ایمیل. |
| IMAP | دسترسی و مدیریت پیام‌ها و پوشه‌های صندوق ایمیل. |
HTTPS استفادهٔ امن از HTTP با TLS است. رمزنگاری را ویژگی یک اتصال مشخص بررسی کنید؛ صرف دیدن نام یک برنامه یا شمارهٔ پورت، امنیت همهٔ داده‌های ردوبدل‌شده را تضمین نمی‌کند.
تفاوت پروتکل با پورت و تشخیص مشکل
پورت به سیستم کمک می‌کند ترافیک را به سرویس مربوط هدایت کند؛ معنی پیام‌ها را پروتکل تعیین می‌کند. سرویس می‌تواند روی پورت غیرپیش‌فرض اجرا شود، اما دو طرف همچنان باید قواعد سازگار داشته باشند.
هنگام خطای ارتباط، نام مقصد، آدرس، پورت، روش رمزنگاری و نوع حساب را جدا ثبت کنید. برقرارشدن اتصال شبکه الزاماً موفقیت احراز هویت یا درخواست برنامه را ثابت نمی‌کند. این تفکیک، بررسی خطای سایت و ایمیل را از تغییر تصادفی همهٔ تنظیمات به آزمون مشخص تبدیل می‌کند.
سرویس‌های مرتبط با این مطلب
برای بررسی راهکار مناسب، مشخصات و شرایط این خدمات را ببینید.
